เรื่องสัตว์เลี้ยง : บทความสัตว์เลี้ยง

ไผ่เฉียงรุนอยู่ในวงศ์ Graminea พบในพื้นที่อุทยานแห่งชาติคลองพนม เป็นไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสำรวจพบในประเทศไทย เส้นรอบวงประมาณ 60-80 ซม. ขนาดลำต้นยาวประมาณ 30-40 เมตร ความหนาของเนื้อไม้ประมาณ 1 นิ้วฟุต ไผ่เฉียงรุนจะไม่อยู่ปะปนกับไผ่ชนิดอื่น การกระจายของไผ่เฉียงรุนจะเป็นหมู่ ๆ กอละ 20 – 30 ลำ

สำรวจพบไผ่เฉียงรุนในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติคลองพนม บริเวณป่าเขาพุชิง ในท้องที่หมู่บ้านสองพี่น้อง ตำบลคลองศก อำเภอคลองอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานีไม่มีรายงานว่าพบไผ่เฉียงรุนขึ้นในบริเวณอื่นในประเทศไทย สภาพพื้นที่เป็นป่าดงดิบค่อนข้างรกทึบ นอกจากบริเวณอุทยานแห่งชาติคลองพนม จากข้อมูลของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าอุทยานแห่งชาติคลองพนม ทำให้ทราบว่าในเขตอุทยานแห่งชาติคลองพนม มีบริเวณที่พบไผ่เฉียงรุน 2 จุด คือจุดที่คณะสำรวจศึกษาในครั้งนี้ได้ขึ้นไปสำรวจ ณ บริเวณเชิงเขาพุชิงบริเวณที่พบกลุ่มไผ่เฉียงรุนเป็นเนินลาดชันเชิงเขาพุชิง ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 400-500เมตร มีเนื้อที่ประมาณ 30 ไร่ จำนวน 58 กอ กอหนึ่งจะมีลำต้นเฉลี่ย 20-30 ต้น และยังพบในบริเวณกลางอุทยาน ซึ่งเป็นแนวเขาติดต่อกับจังหวัดพังงา เป็นบริเวณที่มีไผ่เฉียงรุนขึ้นเป็นกลุ่มประมาณ 100 ไร่ และมีจำนวนไม่น้อยกว่า 200 กอ

ประวัติไผ่เฉียงรุน เนื่องจากไม่มีรายงานการพบไผ่เฉียงรุนในท้องที่อื่นของประเทศไทยและจากการสอบถามชาวบ้านในเขตพื้นที่โดยรอบที่เข้าพื้นที่โดยรอบที่เข้าอาศัยทำกินมาหลายชั่วอายุคน พบว่าไผ่เฉียงรุนเป็นไผ่ประจำถิ่นที่มีอยู่เดิมก่อนชาวบ้านสองพี่น้องจะเข้ามาอยู่อาศัยจึงสันนิษฐานว่าไผ่เฉียงรุนน่าจะเป็นพืชดั้งเดิมเฉพาะถิ่นเจริญงอกงามมาเป็นร้อยๆ ปีแล้ว

  ที่มาของชื่อไผ่เฉียงรุน สันนิษฐาน คำว่า “เฉียง” เป็นภาษาถิ่นทางภาคใต้ของประเทศไทยเป็นคำกริยา หมายถึงการผ่าไม้หรือสิ่งของออกเป็นซีกก่อนนำไปใช้ประโยชน์ เนื่องจากขนาดของหน่อและลำต้นของไผ่เฉียงรุนมีขนาดใหญ่และยาวมาก การนำไปใช้ประโยชน์ต้องตัดและผ่าเป็นซีกก่อน คำว่า “รุน” เป็นคำกริยาในภาษาถิ่นทางภาคใต้ของประเทศของประเทศไทย เช่นเดียวกันหมายถึงอาการผลักหรือดัน ของหนักให้เคลื่อนที่ไป จากสภาพพื้นที่ที่ไผ่เฉียงรุนขึ้นเจริญเติบโตเป็นป่ารกและพื้นที่ลาดชัน การที่ชาวบ้านจะนำหน่อหรือลำต้นของไผ่เฉียงรุนที่มีขนาดใหญ่มาใช้ประโยชน์ หลังจากตัดท่อนแล้วไม่สามารถแบกหามมาได้สะดวก จึงต้องผลักดันหรือรุนลงมา จากการสันนิษฐานดังกล่าวจึงทำให้มองเห็นสภาพความเป็นจริงของต้นไผ่ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่งของประเทศไทย และเป็นที่มาของชื่อต้นไผ่ชนิดนี้ว่า “ไผ่เฉียงรุน”

ลักษณะทั่วไปของไผ่เฉียงรุน ลักษณะลำต้นไผ่เฉียงรุนเป็นไผ่ที่มีลำต้นรูปตรงมีขนาดเส้นรอบวงของต้นที่โตเต็มที่โดยเฉลี่ย 28 นิ้ว (ประมาณ 70 เซนติเมตร) ลักษณะลำต้นและการแตกกอคล้ายไผ่ซางดอย (Dendrocalamus menbranaceus Munro) ลำต้นตอนหนุ่มจะมีผงสีขาวขุ่นๆ ติดอยู่โดยเฉพาะบริเวณโคนต้นและจะร่วงหล่นปลิวไป ตอนแก่ลำต้นก็จะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมัน ที่ข้อจะเห็นยวงแหวนรอบข้อได้ชัดเจน ข้อของลำต้นเหนือพื้นดินขึ้นมา 4-5 ข้อ จะเห็นรากโผล่ออกมาเป็นฝอยรอบข้อ ลำต้นที่โตเต็มที่จะมีความสูงเฉลี่ย 35 เมตร (ประมาณ 55 ปล้อง)

ที่มา: ฐานความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในแหล่งท่องเที่ยวสุราษฏร์ธานี