เรื่องสัตว์เลี้ยง : บทความสัตว์เลี้ยง

ศัตรูของสัตว์ทะเลมีมากมาย นับตั้งแต่ศัตรูตามธรรมชาติซึ่งได้แก่สัตว์ทะเลด้วยกันเอง สิ่งแวดล้อมเป็นพิษ แหล่งอาหารและถิ่นอาศัยถูกทำลาย จนถึงมนุษย์
ทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่สามารถทำลายสัตว์ทะเลให้ล้มตายหมดไปครั้งละมาก ๆ
ศัตรูตามธรรมชาติ
ศัตรูตามธรรมชาติของสัตว์ทะเลอย่างแรก ได้แก่ สัตว์ทะเลด้วยกันเอง ใน
ทะเลนั้นมีสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กมากเป็นจำนวนนับล้าน ๆ สัตว์และพืชเหล่านี้
เป็นอาหารของสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่กว่านั้นขึ้นไป แต่มีจำนวนน้อยกว่า สัตว์และพืช
ขนาดใหญ่ขึ้นมานี้เป็นอาหารของสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่กว่า แต่จะจำนวนน้อยกว่า
ขึ้นไปอีก อันดับท้ายสุดของสิ่งมีชีวิตในทะเลก็คือปลาและสัตว์ทะเลขนาดใหญ่มาก
ที่มีจำนวนเพียงเล็กน้อย ปลาและสัตว์ทะเลขนาดใหญ่มากเหล่านั้นจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้เลย
ถ้าไม่มีสัตว์ทะเลและพืชทะเลขนาดรอง ๆ ลงไป การที่สิ่งมีชีวิตในทะเลกินต่อกันไป
เป็นทอด ๆ เช่นนี้ เรียกว่า โซ่อาหาร และคำพังเพยของไทยที่ว่า “ปลาใหญ่กินปลาเล็ก”
ก็เป็นคำพังเพยที่ตรงกับความเป็นจริงในทะเล
นอกจากสัตว์ทะเลด้วยกันแล้ว ภัยธรรมชาติก็เป็นสาเหตุอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้
สัตว์ทะเลมีจำนวนลดน้อยลงด้วยเช่นกัน การแปรปรวนของอากาศซึ่งบางครั้งทำให้
เกิดพายุใหญ่ คลื่นจัด อาจทำลายถิ่นที่อยู่อาศัย ทำลายอาหาร และทำให้สัตว์ทะเล
ต้องบาดเจ็บล้มตายลงได้คราวละมาก ๆ

สิ่งแวดล้อมเป็นพิษ
อันตรายร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นกับสัตว์ทะเล ได้แก่สิ่งแวดล้อมเป็นพิษ สิ่งที่
แวดล้อมสัตว์ทะเลอยู่ก็คือน้ำทะเล ถ้าเมื่อใดน้ำทะเลในบริเวณหนึ่งบริเวณใดมีอัน
ต้องเสื่อมเสียแล้วกลายเป็นพิษหรือที่เรียกว่า น้ำเสีย ก็อาจทำให้สัตว์ทะเลที่อาศัยอยู่
ในบริเวณนั้นล้มตายหรือหลบหายไปได้มาก น้ำเสียอาจเกิดขึ้นได้จากเหตุใหญ่สองประการ
ประการแรกเกิดขึ้นตามธรรมชาติ โดยแพลงตอน ซึ่งปกติมีล่องลอยอยู่ในทะเล
และเป็นอาหารของสัตว์ทะเล ถ้าเมื่อใดแพลงตอนเกิดเป็นพิษแล้วถ่ายสิ่งเป็นพิษลงไป
ในน้ำทะเลเป็นบริเวณกว้าง พิษจากแพลงตอนทำให้สัตว์ทะเลไม่อาจดำรงชีวิตอยู่ได้
ต้องตายไปคราวละมาก ๆ
ประการที่สอง น้ำเสียอาจเกิดขึ้นจากมนุษย์เป็นผู้ทำให้เสีย สาเหตุเนื่องจาก
มนุษย์ทิ้งสิ่งของเสียหรือสารเป็นพิษลงในแม่น้ำลำคลองและในทะเล ทำให้น้ำเสีย
้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ทะเลบางชนิดไม่ได้อีกต่อไป และทำให้สัตว์ทะเลต้องตายลง
ตัวอย่างเช่น การปลูกสร้างโรงแรมหรือที่พักติดทะเลแล้วปล่อยน้ำเสียและสิ่งของใช้แล้ว
ลงในทะเล หรือการเลี้ยงกุ้งกุลาดำในบ่อติดทะเลแล้วปล่อยน้ำเสียจากบ่อกุ้งลงทะเล
เหล่านี้เป็นการทำให้น้ำทะเลเสียทั้งสิ้น

แหล่งอาหารและถิ่นอาศัยถูกทำลาย
การทำลายถิ่นอาศัยและแหล่งอาหารของสัตว์ทะเลเป็นสาเหตุใหญ่ที่ทำให้สัตว์
ทะเลลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งถ้าไม่แก้ไข สัตว์ทะเลก็จะทยอยกันสูญพันธุ์หมดไป
ในไม่ช้า ตัวอย่างเช่น การทำลายป่าชายเลนอันเป็นแหล่งอาหารและที่หลบภัยและ
ที่วางไข่ของสัตว์ทะเลมากมายหลายชนิดเพื่อใช้พื้นที่ทำนากุ้ง การใช้ระเบิดจับปลา
ในแนวปะการังอันเป็นการทำลายปะการังและปลาใหญ่น้อยที่อาศัยอยู่ในแนวปะการัง
ให้สูญสิ้นไปในชั่วเวลาเพียงไม่กี่วินาที การใช้อวนลากลากไปตามเขตน้ำตื้นใกล้ชายฝั่ง
อันเป็นการทำลายหญ้าทะเลซึ่งเป็นอาหารของเต่าทะเลและพะยูน

มนุษย์
มนุษย์จับสัตว์ทะเลเพื่อใช้เป็นอาหาร ใช้ในอุตสาหกรรมอาหารกระป๋อง และ
ทำเครื่องใช้ เครื่องประดับมีค่า นับวันความต้องการสัตว์ทะเลเพื่อใช้เป็นอาหารสำหรับ
พลโลกมีเพิ่มมากขึ้นทุกที ได้มีการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์และเครื่องทุ่นแรงเพื่อ
ช่วยให้สามารถจับสัตว์ทะเลได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นสาเหตุให้สัตว์ทะเลมีจำนวน
ลดน้อยลงเพราะเกิดใหม่ไม่ทันกับจำนวนที่ถูกจับไป การแก้ไขในเรื่องนี้ทำโดย
ส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยงสัตว์ทะเลเพื่อให้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น ห้ามจับปลาในฤดูที่
ปลาวางไข่ ห้ามจับลูกปลาที่ยังไม่โตเต็มที่ เหล่านี้เป็นต้น
จากhttp://www.geocities.com/mew_32208/animalssea14.htm